برادر را در حدود سال 462 قبل از ميلاد مغلوب نمود و شكست‌هاى مزبور يقينا كار او را خراب و جمعيتش را پريشان كرد زيرا كه از آن ببعد اسمى از او برده نميشود . شورش مصر 460 تا 454 قبل از ميلاد سابقا مذكور داشتيم كه بعد از طغيان آخرى مصر باز شاهزادگان آن كشور از قدرت محروم نگرديدند و بنابراين وقتى كه ولايت ليبيا در تحت امارت ايناروس پسر پسامتيك بناى عصيان را گذاشت آن شاهزاده توانست قواى مهمى فراهم كند و ناحيهء دلتا طرفدار او شد . اما در درهء نيل كه پادگان پارسى تمام مواضع مهمه را در دست داشتند تعرضى نكردند و آنچه ميتوان حدس زد اين است كه هخامنش كه سمت نيابت سلطنت داشت بواسطهء معاونتى كه آتنيان بمصريان نمودند نتوانست اين فتنه را بخواباند . در اين موقع آتن بمنتهاى عظمت خود رسيده بود و يك بناى مهمى برسم يادگار كه براى قسمتى از اهالى شهر برپا شده هنوز موجود مىباشد و آن اسامى 168 تن از دلاوران آتنى را در بردارد كه تمام آنها در جنگ 459 پيش از ميلاد كشته شده‌اند و اين سال همان سالى است كه كشتىهاى يونانى بمصر رفته و دلاوران مزبور در قبرس ، مصر ، فينيقيه ، هاليس ( در شبه جزيرهء آرگو « 1 » ) ، اژنه « 2 » و مگارا « 3 » بقتل رسيده‌اند . باز جنگ دريائى ديگرى هم كه جنگ سكريفاليا « 4 » مىباشد در همان سال واقع شد و يقينا قومى كه تاريخش داراى يك چنين يادداشت شرافتمندانه‌اى باشد خيلى كم است . در اين موقع آتنيان دويست فروند كشتى تيرى رم بمصر روانه كردند و آن داراى يك قوهء بزرگى بود كه هم در خشكى ميتوانست جنگ كند و هم در دريا . متحدين در پاپرميس « 5 » واقع در دلتا با سپاه پارس روبرو شدند و نتيجه اين شد كه هخامنش بقتل رسيد و لشكريانش هلاك شدند . در اين ضمن يكدسته از آتنيان اتفاقا بناوهاى فينيقى برخوردند و پنجاه فروند از آنها را غرق يا گرفتار نمودند . پس از اين فتوحات آتنيان مغرور شده به ممفيس حمله بردند و به زودى آن را مسخر ساختند ، اما پارسيها قلعهء آن شهر را كه معروف بحصار سفيد بود نگهداشتند و مهاجمين را دفع نمودند و آنها مجبور

--> ( 1 ) - Argive . ( 2 ) - Aegina . ( 3 ) - Megara . ( 4 ) - Kekryphalea . ( 5 ) - Papremis .